Pianista

Jeden z najważniejszych filmów XXI wieku powraca w nowej odsłonie po gruntownej rekonstrukcji 4K.

Oparty na wspomnieniach Władysława Szpilmana „Pianista” to osobista relacja z przetrwania w rozdzieranym wojną mieście, poruszające świadectwo siły, jaką daje sztuka w najmniej oczekiwanych momentach oraz zachwycający autentyzmem portret artysty, w którego wcielił się nagrodzony Oscarem Adrien Brody.

W 1939 roku Szpilman jest cenionym pianistą i kompozytorem, który mieszka wraz z rodziną w Warszawie. Kiedy do stolicy wkraczają naziści, życie żydowskiego muzyka zamienia się w koszmar: traci kolejne prawa, trafia do getta, obserwuje dwa powstania i próbuje przetrwać w zniszczonym mieście. Pomaga mu przypadek, łut szczęścia oraz miłość do muzyki.

„Pianista”to film o świadku Zagłady zrealizowany z szacunkiem i dojrzałością przez innego świadka. Jeden z najważniejszych filmów Romana Polańskiego był pierwszym i na razie jedynym powrotem reżysera do czasów wojny, którą przeżył on jako mały chłopiec. Kręcony na ulicach Warszawy z częściowo polską ekipą i obsadą film stanowi głęboki humanistyczny manifest, w którym rozpacz łączy się z tlącą się nadzieją.

Opowiadany w sposób chronologiczny, oszczędny i skupiony na detalach „Pianista”to ewenement w historii polskiego i światowego kina: stworzona przez mistrza wizja bolesnej przeszłości, w której osobista perspektywa łączy się z rozmachem i wierną rekonstrukcją wydarzeń.

Film we wspólnej dystrybucji Past Perfect & Gravity Films.

Nagrodzone Złotą Palmą i 3 Oscarami arcydzieło ponownie w kinach po nowej postprodukcji i rekonstrukcji obrazu w jakości 4K.

Autorem nowego plakatu do filmu jest Plakiat Maks Bereski, który do swojej pracy dodał poniższą eksplikację:

„Waga podjęcia tematu: bezsprzecznie wysoka. Waga plakatu: 105 kg (30 sfotografowanych cegieł, budowa obiektu). Klawiatura fortepianu będąca murem getta, Szpilman gra mimo wszystko – muzyka i sztuka przetrwa. Dziękuję za wolność twórczą i wsparcie mentalne Past Perfect i Gravity Films, dziękuję reżyserowi – Romanowi Polańskiemu – za akcept i aprobatę mojego plakatu.”